Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/51888 K.2019/5792

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Tarafların bir süre arkadaşlık yapıp ayrıldıkları olayda, müştekinin ayrılık döneminde sanık tarafından sürekli rahatsız edildiğini ve eski patronu tanık ...’a da kendisi hakkında tehdit sözleri söylediğini öğrendiğini beyan etmesi, tanık ...’ın da tüm aşamalarda değişmeyen ve müşteki ile de uyumlu olacak şekilde anlatımda bulunması karşısında, tanığın beyanına neden itibar edilmediği açıklanıp tartışılarak ve tehdit sözünün iletme kastı ile söylenip söylenmediği de tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Eylemin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;