Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/52290 K.2019/5763

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, hakkında Çivril Asliye Ceza Mahkemesince verilen ve 19/03/2013 tarihinde kesinleşen, 5237 sayılı Kanun’a göre tekerrür hükümleri uygulanan 27/11/2007 tarih ve 2007/347 Esas - 2007/343 karar sayılı ilam nedeniyle ikinci kez mükerrir olduğu, bu nedenle TCK’nın 58, 5275 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sanık hakkında ikinci kez mükerrirlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni olarak değerlendirilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın suçlamayı kabul etmediği olayda, soruşturma aşamasında tehdit edildiğini beyan eden mağdurun, kovuşturma aşamasında tehdit edilmediğini söylemesi karşısında, mağdurun aşamalarda değişen soyut iddiası dışında hangi delillere dayanıldığı gösterilmeden ve sanık ...'in hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile birlikte tehdit eylemini ne şekilde fikir ve irade birliği içinde işledikleri tartışılıp tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2)Kabule göre de;

a)Sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi gereği tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilirken en ağır cezayı içeren ilamı yerine birden fazla ilam belirtilmek suretiyle infazda karışıklığa neden olunması,

b)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,