Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/5264 K.2014/31716

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık V.. Ç..'ye, 12.06.2012, 2011-295/678 E.K. numaralı hüküm ile yükletilen infaz kurumuna yasak eşya sokmak eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin, Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından sanık V.. Ç..'nün ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık B.. K.. hakkında aynı suçtan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yerel mahkeme, her iki sanık hakkında 27.02.2008 tarihli ilk hükmü kurduktan sonra dosya temyiz incelemesi için Dairemize geldiğinde, sanık Bünyamin için usulüne uygun tebligat işleminin yapılması istemi ile dosyanın noksan ikmali için 05.05.2010 tarihli karar ile Yerel Mahkemeye gönderildiği, sanık Bünyamin'e 25.08.2010 tarihli tebligatın yapıldığı ve sanık müdafiinin 07.09.2010 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz ettiği, Dairemizin 10.03.2011 tarihindeki incelemesinde, sanık V..

Ç.. hakkındaki hükmün temyiz incelemesini yaptığı, fakat sanık Bünyamin Kahvecioğlu'nun temyiz isteği hakkında bir karar verilmediği, dolayısıyla sanık Bünyamin hakkındaki kararın temyiz incelemesinden geçmediğinin anlaşılması karşısında, Yerel Mahkemece sanık Bünyamin hakkında kurulan 12.06.2012 tarihli, 2011-295/678 Esas- Karar sayılı hüküm yok hükmünde kabul edilerek, sanık hakkında 27.02.2008 tarihli, 2006-918/232 Esas-Karar sayılı ilamın temyizine yönelik incelemede:

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece suça konu telefonun cezaevine sanık V. Ç. tarafından sokulduğunun ve telefonun Bünyamin ile birlikte bulundurulduğunun dolayısıyla Bünyamin'in eyleminin iştirak niteliğinde olduğunun kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 61. maddesinde yer olan ölçütler ile aynı Kanunun 3. maddesinde yer alan “eylemin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi” ilkesi çerçevesinde, somut olay açıkça irdelenerek temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, soyut değerlendirmeler ile alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmadan hüküm kurulması,

BD