Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/52749 K.2019/6448

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık tarafından mağdurun telefonuna gönderildiği iddia edilen ve 01/03/2013 tarihli tutanakla tespit edilen mesajlar incelendiğinde; sanığın mağdurun kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik saldırı gerçekleştireceğinden bahsettiği anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçununu oluşturduğu gözetilmeden; tutanakta belirtilen mesajlardan sadece "bulunduğun itham yanlıştı bunu fazlasıyla ödeyeceksin", "cumartesi o polis memurunu da istiyorum, o Kemer karakoluna sen benim adımı haksız yere çıkarttığın için çok pişman olacaksın" şeklindeki mesajların 106/1-2. cümle kapsamında kaldığından bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi,

2- Eylemin TCK’nın 106/1-1. maddesi kapsamında kaldığının kabulü halinde 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;