KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/53024 E., 2017/7499 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Katılan ile aralarında iş ilişkisi bulunan ve ayrı işyeri işleten tanık ...’nun işçisi olan diğer olay tanığı ....’un aşamalardaki beyanlarında sanığın katılana “bu çocuğun kanı hepinizi boğacak, benim arkamda kürt ....'in adamları var, ben Haymana'lıyım” dediğini beyan etmesi karşısında, adı geçen tanığın katılanın işçisi olmadığı halde, katılanın işyerinde çalıştığı ve aralarında işçi-işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle beyanına itibar edilmeyerek dosya içeriğine uymayan gerekçe ile hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
a)Beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına, CMK'nın 324/1, 327/2 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddelerine aykırı olarak hazine aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, vekalet ücretinin katılandan alınmasına karar verilmesi,
b)Suçun oluştuğunun kabulü halinde ise,
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
...
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/53024, K. 2017/7499, 13 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama