Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/53267 K.2019/5743

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık müdafiinin temyiz isteminin, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunun kabulüyle dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A)Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan beraat hükmünün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

1)Tarafların beyanlarına göre olay günü katılanın, o tarihte resmi nikahlı eşi olan sanıktan cep telefonu satın almasını istediği, sanığın parası olmadığını söylemesi üzerine yaşanan tartışmada suça konu eylemi gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; olay örgüsünde sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir durum olmadığı,

ayrıca hükmün gerekçesinde "olayın karşılıklı tartışma ortamında gerçekleştiği dikkate alındığında ve tartışmanın ilkin kimden kaynaklandığı tespit edilemediğinden TCK 29. maddesi uyarınca sanık lehine haksız tahrik hükümleri uygulanmış" denildiği halde hüküm fıkrasında "suç karşı taraftan kaynaklanan haksız tahrik altında işlenmiş olmakla, tahrikin sanıkta meydana getirdiği etki değerlendirilerek" sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulup, TCK'nın 29. maddesinin uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,