KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/53735 E., 2017/5557 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
231 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Müşteki, usulüne uygun olarak başvurup katılan sıfatını kazanmamış olması nedeni ile hükme temyiz etmeye hakkı bulunmadığından CMUK'nın 317. maddesi uyarınca isteminin reddine,
2-Sanığın temyiz isteğine gelince:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Müştekinin hükümden sonra verdiği 02/10/2013 havale tarihli dilekçesinde telefon mesajını kendisinin gönderdiğini belirtmiş olması ve sanığın suçu kabul etmemesi karşısında, bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
Kabule göre; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe gire 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/53735, K. 2017/5557, 23 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama