Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/53895 K.2017/19925

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, katılan sanık ... müdafiinin bu sanık hakkında hakaret ve yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin itirazının mahallinde reddine karar verildiği ve sanık ...'ın temyiz isteminin sadece tehdit suçundan verilen karara ilişkin olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın müştekiyi “şikayet edeceğini” söylemek suretiyle tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, eylemin ne suretle TCK'nın 106/1. maddesi kapsamında vücut, hayat bütünlüğü veya cinsel dokunulmazlığa yönelik saldırı gerçekleştirmeyi bildirme niteliğinde bulunduğu açıklanmadan yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre ise;

a)5237 sayılı TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca, hükmolunan kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

b)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,