KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/54018 E., 2019/6562 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme
- Hükümler
- Beraat, mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Sanıklar ... ve ...'ye yükletilen mala zarar verme eylemlerinden kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliklerine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
B-Sanık ...'ye yükletilen tehdit ve kasten yaralama suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
C-Sanık ...'ye yükletilen hakaret eyleminden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ile tehdit ve kasten yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümleri ile sanık ...'ye yükletilen hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;
1-UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık ...'nin hükümden sonra 24/08/2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; bu husus araştırılarak sonucuna göre sanığın öldüğünün tespit edilmesi halinde, sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,
2- Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden.
02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanık ...'ye isnat edilen hakaret suçunun, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlendiğinden bahisle uzlaşma kapsamında bulunmadığının kabul edilmesi,
ancak silahla tehdit ve birden fazla kişi ile birlikte tehdit suçlarından beraat kararları verilmesi karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanık ...'nin hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/54018, K. 2019/6562, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama