KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/54288 E., 2017/20443 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2017
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Hakaret suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,
2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Adli sicil kaydına göre daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş ve suç tarihinde 65 yaşını ikmal etmiş olan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/3. maddesi gereğince seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,
2-Kabule göre ise;
a)Sanığın üzerine atılı tehdit suçu için ilgili maddede öngörülen hapis cezasının ay ve yıl olarak belirtilmesine karşın TCK'nın 61/6. maddesinin “Hapis cezasının süresi, gün, ay ve yıl hesabıyla belirlenir.” hükmüne aykırı olarak sanık hakkında gün hesabıyla hapis cezasına hükmolunması,
b)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/54288, K. 2017/20443, 25 Eylül 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama