Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/54608 K.2019/5900

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın, katılana gönderdiği ve 17.04.2013 tarihli mesaj tespit tutanağı ile tespit edilen sözlerin içeriğinin, TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tüm yönleriyle tartışılıp değerlendirilmeden sanığın eyleminin şantaj suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanabilmesi için, bir suç işleme kararıyla, değişik zamanlarda aynı kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi gerekli olup, sanığın, araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerinden dolayı hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayini,

2-Bozmaya uyularak eylemin tehdit suçunu oluşturduğunun kabulü halinde ise;

a-Katılan ...'in, hükümden sonra 02.09.2015 havale tarihli şikayetten vazgeçme dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, takibi şikayete bağlı hale gelen tehdit suçu yönünden sanığa vazgeçmeye karşı diyecekleri sorularak, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi zorunluluğu,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunun önceden de uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 524. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,