Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/54763 K.2019/5857

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

a)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 esas, 2007/152 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, alt sınırdan uzaklaşmanın gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde; sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 107/2 yollamasıyla 107/1. maddesi uyarınca hüküm kurulurken, Mahkemece "takdiren asgari hadden" denildikten sonra,

hapis cezası açısından alt sınır olan 1 yıl hapis cezasına hükmedildiği halde, adli para cezasının belirlenmesi sırasında alt sınır olan 5 gün yerine 100 gün adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

b)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararı ve TCK'nın 53/1-c maddesindeki ayrık durum da dikkate alınarak Kanunda belirtilen şekilde gözetilmesi zorunluluğu,