Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/55490 K.2019/7173

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdur ve hazırlık aşamasında tanıkların, ''çocuklarımı bana verin yoksa sizi öldürürüm'' şeklindeki beyanlarının, gerekçede sanığın sözleri olarak kabul edilip mağdurların endişe ve korku duymadıkları şeklinde beyanları dayanak gösterilerek tehdit suçunun yasal unsurları oluşmadığı şeklinde yerinde olmayan gerekçe ve soruşturmada dinlenen tanıkların usülüne uygun çağrılıp dinlenmeden, eksik kovuşturmayla beraat kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında TCK'nın 106/1-1.maddesinden mahkumiyet hükmü kurulması halinde;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,