Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/5659 K.2016/9541

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile

suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ...'nin suçlamayı inkar etmesi tüm mağdur sanıkların beyanlarında adı geçen sanığın olaya karıştığına ilişkin anlatımlarının bulunmaması karşısında yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Sanıkların karşılıklı olarak birbirlerini tehdit ettikleri kabul edilen olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, mağdur sanıkların karşılıklı tahrik oluşturabilecek eylemleri saptanıp, haksız davranışların öncelik sonralık durumu, etki-tepki biçiminde gelişip gelişmedikleri, ağırlık düzey ve derecelerine göre denge bulunup bulunmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre katılan sanıklar lehine TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

b-Sanıkların tehdit eylemlerini, birden fazla mağdura karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,