KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/7277 E., 2016/10300 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama, iş yeri dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
A-Yaralama ve hakaret suçlarına ilişkin kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından,
5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ... müdafii ile katılanlar ... ve ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,
B-Tehdit ve işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemlerinden kurulan hükümlerin temyizi yönünden,
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:
Başka hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanığın, tehdit suçunu silahla ve birden fazla kişiyle birlikte işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 106/2-a ve c maddesindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, aynı Kanunun 61. maddesi gereğince, temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Adli sicil kaydındaki sabıkalarının silinme koşulları oluşan sanığa yükletilen tehdit ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından dolayı giderilmesi gereken, katılan tarafından talep edilmiş ölçülebilir, belirlenebilir (somut) maddi bir zarar bulunmaması ve manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK'nın 231. maddesindeki diğer koşullar değerlendirilmeden "sanığın sabıkalı olması" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/7277, K. 2016/10300, 24 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama