Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/781 K.2016/7192

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1- Sanığın, soruşturma aşamasında alınan ayrıntılı ifadesinde, gündüzleyin evinin tavanına çıkarak kayısı topladıkları için uyardığı çocukların, saat 21.30 sıralarında tekrar tavana çıktıklarını görünce elindeki bıçakla dışarı çıktığını savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- CMK'nın 231/6-c maddesindeki zarar kavramının, yalnız basit bir araştırma ile belirlenebilecek, maddi, (somut) ve belirlenebilir nitelikteki zararı kapsaması ve sanığa yükletilen tehdit suçundan dolayı maddi nitelikte bir zararın oluşmaması karşısında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak,

yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kayden sabıkasız olan ve “suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda olumlu kanaat oluştuğundan” cezası ertelenen sanık hakkında, "CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına taktiren yer olmadığı" biçimindeki, yetersiz ve yerinde görülmeyen gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,