Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2014/7962 K.2016/11623

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hapis cezasından çevrilen adli para cezasının kesin nitelikte olmamasına rağmen, gerekçeli kararda kesin olduğunun belirtilerek, sanığın kanun yollarına başvuru hususunda yanıltılması nedeniyle 14/04/2012 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilip temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamaları kabul etmemesi ve beyanı hükme esas alınan tanık ...’ın katılanın akrabası olması karşısında soruşturma aşamasında olayla ilgili görgüye dayalı bilgisi olduğundan ifadesine başvurulan tarafsız tanık ... dinlenmeden, hukuki dayanağı gösterilip dinlenmesinden vazgeçilmesi konusunda bir karar da verilmeden ve soruşturma aşamasındaki beyanı hükümde tartışılmadan, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-Kısa süreli hapis cezasından çevrilip ödenmeyen adli para cezalarının nasıl infaz edileceğinin 5275 sayılı CGTİK’nın 109 ve bu Kanunun uygulanmasını öngören, 20.03.2006 tarihli Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe giren 2006/10218 numaralı Tüzüğün 51. maddesinde belirtildiği ve hükmün kesinleşmesinden sonra Cumhuriyet Savcılığının görevi dahilinde değerlendirilmesi gereken bir husus olduğu gözetilmeden, infazı kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,

b-Adli para cezasının ödeme şeklinin TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, mehil verme veya taksitlendirme olarak tercihli düzenlenmesine karşın, her iki seçeneğin de birlikte uygulanmasına karar verilmesi,