KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2014/9868 E., 2014/30774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hakaret, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Yargılandığı suçlardan dolayı hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen suça sürüklenen çocuğun deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan da mahkum olması ve bu kararın kesinleşmesi üzerine Yerel Mahkemece CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasının birinci cümlesine göre önceki hükümlerin açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, sadece denetim yükümlülüklerini yerine getiremeyenler bakımından uygulanması mümkün bulunan ikinci cümle gereğince yeni bir hüküm kurulup hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılamayacağı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesiyle yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2014/9868, K. 2014/30774, 28 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama