Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/10005 K.2015/33679

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Oto gelericiliği yapan sanığın, gerçek manada bir alım satım olmadığı halde piyasaya doğrudan faiz karşılığı ödünç para verildiğini gizlemek maksadıyla mağdura araç sattığı ve aynı gün kardeşi tarafından aynı aracın ilk satıştaki değerinden daha yüksek bir değerle geri alındığı ve araç bedeli imiş gibi mağdura para verildiği, aynı zamanda mağdurdan değişik meblağlı iki adet senedin alındığı, taraflar arasındaki bu alışverişin, kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayıp kazanç elde etmek maksatlı olduğunun sanığın kısmi ikrarı, tanık ve mağdur anlatımları ile dosyaya yansıyan diğer kanıtlardan anlaşılması karşısında;

eylemin TCK'nın 241. maddesinde düzenlenen tefecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden delil takdirinde hataya düşülüp yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,