Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/10115 K.2019/11191

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ...’ın 26.12.2013 havale tarihli dilekçesi ile hakkında kurulan hükümleri sanık sıfatıyla temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, güveni kötüye kullanma suçunun oluşması için sanığın kendisi veya başkası yararına hareket etmesi gerektiği, sanığın katılanın geçici olarak kullanmak üzere verdiği telefonu kırması şeklinde gerçekleşen eyleminin de kastının mala zarar vermeye yönelik olduğundan tebliğnamedeki (B) nolu bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın aşamalarda, katılanın kendisine arızalı telefon sattığını, olay günü arızalı telefonun tamir masraflarını ödenmesi konusunda aralarında tartışma çıktığını savunması karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında tehdit ve mala zarar verme suçlarından TCK’nın 29. maddesinde, hakaret suçundan ise aynı Yasanın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,