KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/10152 E., 2015/31775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2014/72528
- Mahkemesi
- Çifteler(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/01/2014
- Numarası
- 2013/209 (E) ve 2014/6 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
331 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Tekerrüre esas alınan Çifteler Sulh Ceza Mahkemesinin 11/10/2007 tarih ve 2006/95 E. 2007/71 K. sayılı hükümde TCK’nın 58. maddesinin uygulanması karşısında; incelemeye konu dosyada, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması ve sanığın koşullu salıverilemeyeceğinin kararda belirtilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 53/1-(c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/10152, K. 2015/31775, 22 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama