Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/10158 K.2019/10523

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın olay tarihinde kız kardeşinin kalmakta olduğu kadın konukevine giderek kardeşini götürmek istediğini söylediği, müştekinin Mahkeme kararı olmadan götüremeyeceğini söylemesi üzerine de "Burayı yakar, kendimi yakar, yine de götürürüm" şeklindeki sözlerle tehdit ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında, soruşturma aşamasında beyanları alınan ve olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan ...., .... ve ....'in yöntemince duruşmaya çağrılıp,

tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden ve ne suretle aynı Kanunun 106/1-2. cümle kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğu yeterince açıklanıp tartışılmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında açılan kamu davasının sair tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

2-Dinlenen tanıklar ile birlikte tüm kanıtlar değerlendirildikten sonra sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kaldığının kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,