Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/10345 K.2015/34632

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık B.. P.. hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2013 tarih ve 2012/323 esas, 2013/431 karar sayılı hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 15.01.2015 gün ve 2014/50116 esas, 2015/1340 sayılı kararıyla; " Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık B.. P..'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, " karar verilmiştir.

I-İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2015 gün ve 2015/110285 sayılı yazısı ile;

"Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Cumhuriyet Başsavcılığımız arasındaki uyuşmazlık sanığın temyiz isteminin süresinde olup olmadığına ilişkindir

Şöyle ki; Sanık hakkında verilen hüküm sanığın yokluğunda verilmiş olup gerekçeli karar sanığa Tebligat Kanunu'nun 21.maddesi gereğince usulüne uygun olarak 09/07/2013 tarihinde tebliğ edilmiştir. Sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünü gerekçeli karar kendisine tebliğ edildikten sonra süresi içerisinde ve 10/07/2013 tarihinde temyiz etmiştir. PTT müdürlüğünün 16/03/2015 tarihli yazısından sanık hakkında verilen gerekçeli karar sanığa tebliğ edilmesi için 02/07/2013 tarihinde posta dağıtıcısına verilerek dağıtıma çıkarıldığı ve sanığa 09/07/2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle esasa ilişkin temyiz incelemesi yapılması gerekmektedir.

Sonuç ve istem: Yukarıda açıklanan nedenlerle; itirazın kabul edilmesi, Dairenizin 15/01/2015 gün ve 2014/50116 - 2015/1340 sayılı kararının kaldırılması,

İtirazın yerinde görülmemesi halinde ise dava dosyasının Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi,

İtirazen arz ve talep olunur.” isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

II-İTİRAZIN KAPSAMI

İtiraz, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan sanık B.. P.. hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin, süre yönünden reddine dair Dairemizin 15.01.2015 tarihli kararına ilişkindir.

III- KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz gerekçeleri, sanığın temyiz isteminin CMK’nın 39. maddesine göre süresinde olması nedeniyle yerinde görülmekle, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin 3. fıkrası uyarınca İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizce verilen 15.01.2015 gün ve 2014/50116 esas, 2015/1340 karar sayılı ret kararının KALDIRILMASINA,

Trabzon 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 10.06.2013 tarih ve 2012/323 esas, 2013/431 karar sayılı hükmün yeniden incelenmesi sonucu;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tebligat gideri olarak yapılan toplam 14 TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4. maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkındaki Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu gözetilmeden sanığa yükletilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık B.. P..'m temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası itiraz yazısına uygun olarak,