KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/10510 E., 2015/30804 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/190378
- Mahkemesi
- Nazilli 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/02/2010
- Numarası
- 2009/92 (E) ve 2010/96 (K
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde, infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,
Anlaşıldığından, sanık H.. P.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,
Ancak;
Sanığın, alacaklı vekili sıfatıyla kendisi hakkında icra takibi yapan ve ihtarname gönderen mağduru telefonla arayarak tehdit etmesi biçimindeki eyleminin, TCK'nın 6/1-d maddesi delaleti ile anılan Kanunun 265/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle, tehdit suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/10510, K. 2015/30804, 10 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama