Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/10777 K.2019/12912

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, itiraz merciince başvurunun değerlendirilip kararın kesinleştiği anlaşıldığından bu husus inceleme dışı bırakılarak, dosya görüşüldü:

A-Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret eylemlerinden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların sanık müdafilerin itirazı üzerine Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2014/337 D.İş sayılı 25.03.2014 tarihli kararı ile kaldırıldığı, mahkemece temyize konu edilebilecek yeni bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu hususta bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

B-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekillerinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

C-Sanık ... hakkında silahla tehdit ile sanık ... hakkında tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

1-Silahla tehdit ve tehdit suçları yönünden ortak olarak;

Sanık ... ile katılanlar ... ve ... arasında olay günü çiçek ekimi konusunda tartışma çıktığının yine sanık ...’in katılan ... aleyhine kollukta beyanda bulunması üzerine katılanın sanığa mesaj attığı ve bu nedenle taraflar arasında sorun yaşandığı, bunun üzerine sanığın eşyalarını almak için eve gittiği sırada katılanın kapıyı açmaması üzerine katılana tehditte bulunduğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçu yönünden;

a-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-Kabule göre de;

aa-Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

bb-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,