KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/11147 E., 2019/13117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, yaralama
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanık ...’a yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi aşağıdaki husus hariç hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına karşın, kesin nitelikteki adli para cezası içeren ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,
Kanuna aykırı, sanık ...’un temyiz itirazları yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının, tekerrür uygulamasına ilişkin paragraftan Bahçe Sulh Ceza Mahkemesi'nin 26.01.2010 tarih 2009/145 Esas 2010/4 Karar sayılı kısmın çıkarılarak yerine, Bahçe Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/54 Esas, 2011/167 Karar sayılı kararı ile eşe karşı yaralama suçu nedeniyle verilen 7 ay 15 gün cezasına ilişkin 15.07.2011 tarihinde kesinleşen hükümlülüğün
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/11147, K. 2019/13117, 9 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama