Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/11353 K.2019/13945

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunu süresi ve kararın niteliği ile suç tarihe göre dosya görüşüldü:

1-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan kararlarda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteğine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, tehdit suçunu uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 86/3-a,e maddelerinde düzenlenen yaralama suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede;

a-CMK'nın 226. maddesi gereğince sanığa ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nın 43. maddesinin uygulanması,

b-Sanığın savunmasında, eşi katılan ...'ün, salonda bulunan mobilyaları kırarak dışarı çıkardığını, müşteki ...'ın ise, kendisine yumruk atarak küfür içerikli sözler söylediğiini belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre sanık lehine TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,