Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1151 K.2019/7694

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Olayın ilk aşamasında sanığın elinde bıçağı olduğu halde müştekiye "önce beni bıçaklamıştın, şimdi de ben seni bıçaklayacağım" dedikten sonra, müştekiyi sağ göğüs ön duvarından bıçakla yaralayarak etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek düzeyde yaralaması şeklinde gelişen olayda, sanığın eyleminin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu, eylemin işleniş şekli cezanın belirlenmesi sırasında TCK'nın 3 ve 61. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşma gerekçesi olabileceği gözetilip sadece silahla kasten yaralama suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerekirken hem silahla tehdit hem de silahla kasten yaralama suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması,

2)Kabule göre de;

a) Sanığın tekerrüre esas alınan ilamında birden fazla ceza yer aldığı, ilamda yer alan ve en ağır cezayı içeren mahkumiyetin TCK'nın 106/1-1. cümlesi uyarınca verilen 6 ay hapis cezası olduğu, yine aynı ilamda sanık hakkında TCK'nın 86/2-3.a maddesinden de mahkumiyet hükmü kurulduğu, kasten yaralama ve tehdit suçlarının farklı zamanlarda işlendiğinin belirlenmesi halinde, TCK'nın 106/1-1. cümlesine uyan suçun hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşıldığı,

bu nedenle anılan tehdit suçundan kurulan hükme ilişkin, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,