Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/11958 K.2015/30204

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede.

TCK’nın 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna karar verilmemiş, köy karar defterinde belirlenen fiyattan daha az fiyata su satarak, farklı kişilerden farklı miktarlarda su parası tahsil etmenin yanında, köy karar defterini düzenli tutmaması, köy gelir-gider defterini denetime olanak sağlayacak şekilde düzenli tutmaması şeklindeki eylemlerinden de dava açıldığı,

2 nolu bozma kararında açıklandığı üzere ilk eyleminin TCK’nın 257/1, 43/1, son iki eyleminin ise TCK’nın 257/2, 43/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturduğu gözetilmeden tamamı tek eylem kabul edilerek TCK’nın 257/1. maddesi gereğince hüküm kurulmuş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemiş olması gerekçesiyle hükmü temyiz etmiş olması karşısında; Mahkemece verilen 11/09/2007 tarih ve 47/291 sayılı ilk hükümde hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş, hüküm de sadece sanık tarafından temyiz edilmiş iken, sanığın görüşü alınmadan adli para cezası yerine hapis cezası verilerek, cezanın ertelenmesine karar verilmek sureti ile CMUK’nın 326. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinden sonra karar defterinde belirlenen fiyattan daha az fiyata su satarak birden fazla kişiden farklı miktarlarda su parası tahsil etmesi şeklindeki eylemin, zincirleme şekilde görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu, hükmolunan cezanın, TCK’nın 43/1. maddesi gereğince artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,