KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/12713 E., 2015/35372 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Ekim 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2014/111575
- Mahkemesi
- Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 06/02/2014
- Numarası
- 2012/70 (E) ve 2014/87 (K
- Suç
- Tehdit
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Dosya içinde bulunan ve ıslak imza ile imzalanmamış gerekçeli kararda, suça sürüklenen çocuk E.. G.. hakkında katılanı telefonla tehdit etme eylemine ilişkin bir değerlendirmeye yer verilmemekle beraber, UYAP üzerinden alınan gerekçeli kararda bu eylemin kanıtlanamadığı şeklinde açıklamalara yer verildiği görülmekle, UYAP üzerinden alınan gerekçeli karara itibar edilmekle; Suça sürüklenen çocuk E.. G.. hakkında katılanı telefonla arayarak ve daha sonra da evinin önüne gelerek havaya ateş etmek şeklinde iki ayrı tehdit eylemi nedeniyle TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması istemi ile dava açılmasına karşın, telefonla arayarak tehdit etme eylemi nedeniyle hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı içinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Sanık Ç.. G.. ve suça sürüklenen çocuk E.. G..’e yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Sanık Ç.. G.. hakkında tehdit suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/12713, K. 2015/35372, 12 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama