Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14131 K.2019/14493

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın mağduru bıçakla kovalaması eyleminin bir bütün halinde silahla tehdit eylemi oluşturduğu gözetilmeden ayrıca yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; bu hususta kanun yararına bozma yoluna başvuru hususunun mahalinde değerlendirilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

A-Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

Kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, karar tarihi itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca sanık ...'ın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Yargıtayın gerekçelerde tutarlılık denetimi yapılabilmesi için; açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün dayandığı tüm verilerin,bu ceriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların iddia, savunma, tanık anlatımları ve sanığın eylemi ile yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması ve bu şekilde cezanın şahsileştirilmesi yerine, açıklanan ilkelere uyulmadan verilen kararla Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK’nın 308/7) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında silahla tehdit eyleminden dolayı hüküm kurulurken doğrudan TCK'nın 106/2-a maddesi gereği cezanın belirlenmesi gerekirken, önce TCK'nın 106/1-1 maddesi uyarınca cezanın tespitinin yapılması,