Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14453 K.2019/10139

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, gerekçeli kararın sanığın en son bildirdiği adreste tebliğ edilememesi nedeniyle mernis adresine Tebligat Kanunun 21. Maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 35. maddesine göre tebliğ edildiği, ayrıca cezaevinde bulunan sanığa gerekçeli kararın CMK'nın 35/son maddesi uyarınca ''okunup/anlatıldığına'' dair şerhin de tebellüğ belgesinde yer almaması nedeniyle sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Mağdurların, yargılama sırasında şikayetten vazgeçtiklerini belirtmeleri karşısında, takibi şikayete bağlı hakaret suçu yönünden sanığa vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorulmadan düşme kararı verilmesi,

2-Sanığın atılı suçları kabul etmemesi, olayla ilgili bilgi ve görgüsü olan tanığın da bulunmaması karşısında, hangi delillere göre sanığın mağdurları telefonda tehdit ettiği ve bu suçu birden fazla kez işlediği kabul edilerek TCK'nın 43. maddesinin uygulandığı gerekçeli kararda gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

3-Tehdit ve sanığın şikayeten vazgeçmeyi kabul etmemesi durumunda hakaret suçu yönünden,

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3 maddesinde engel bulunduğu gözetilerek , yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,