Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14482 K.2019/14653

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın oğlu katılan ... ile oturduğu evin sahipliği hususunda husumetinin bulunması, olay günü oğlu olan katılanın kendisine ait olduğunu iddia ettiği evi diğer katılanlara satmak amacıyla göstermesine sinirlenerek elinde keserle üzerine yürüdüğünün katılanın beyanı ile de doğrulanması karşısında; sanığın eyleminin ne suretle tüm katılanlara yönelik olduğu yeterince tartışılmadan hakkında TCK'nın 43. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

2) Kabule göre ise;

a) Daha önce hapis cezasına ilişkin mahkûmiyeti bulunmayan ve suç tarihinde altmışbeş yaşını bitirdiği anlaşılan sanık hakkında, hükmolunan 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının, TCK’nın 51/1. maddesi uyarınca ertelenip ertelenmeyeceği hususunun tartışılmaması,

b) Sanığın aşamalarda oğlu olan katılan ...'nın kendisine ait evin tapusunu hileli olarak alarak satmak istediğini savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,