Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14704 K.2019/16047

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın mağdura yönelik TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu, silahla yaralama suçundan farklı bir zaman diliminde işlediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın, mağduru tehdit ettiği iddia edilen tartışma sona erdikten ve mağdurun traktörüne binip olay yerinden ayrıldıktan bir süre sonra, mağdur ...'in elinde bir demir çubuk olduğu halde geri dönüp sanığın üzerine yürümesi üzerine, bahçesinden dönen ve elinde tahra bulunan sanığın, bu tahra ile mağduru yaraladığının anlaşılması karşısında, yaralama suçu yönünden sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Sanığın yaralama suçundan farklı bir zaman diliminde mağdura yönelik gerçekleştirdiği tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmü yönünden ise ; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,