Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/14991 K.2019/14756

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın temyiz davası isteğinin sanık sıfatıyla, silahla tehdit suçundan hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Başka suçtan cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan vareste tutulma haklarının hatırlatılmadığı ve bağışık tutulma talebinin olup olmadığının sorulması için sanığın bulunduğu cezaevine gönderilen yazının sanığa 13/12/2013 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediğine yönelik bir beyanın da olmadığı anlaşıldığından, hükmün açıklandığı 18/02/2014 tarihli son oturumda hazır bulundurulmadan hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2005/910 Esas, 2019/810 Karar sayılı ilamında mükerrir olmadığından, ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmayacağının gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; sanığın sabıkasında görülen ve daha ağır ceza içeren Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/2013 Esas, 2004/2007 Karar sayılı ilamının infaz ve kesinleşme şerhini içerir onaylı örneklerinin denetime elverişli biçimde dosya arasına alınarak değerlendirme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,