Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/15253 K.2017/7771

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın müştekiye gönderdiği "valla sana açıklamamı yaptım, olaylar büyürse ... da Iraktan gelmeden yeğenlerini sana yollar zaten bir kısmı ....'da ....'da adamlarla konuş bizim durum bu 50 bin ödedik sana 6 bin için kim kimi vurmuş" biçimindeki mesajın takibi şikayete bağlı nitelikteki TCK' nın 106/1-2. madde ve cümlesine uyup uymadığı değerlendirilip tartışılmadan aynı Yasanın 106/1-1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Mesaj tespit tutanağına göre önce müştekinin, sanığa "ben sizin g...tünüzü kurtardım ..." şeklindeki hakaret içeren mesajı gönderdiği anlaşılmakla; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının tartışılmaması,

3- Kabule göre ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,