Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1536 K.2017/20759

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçesi içeriğinin sadece basit tehdit suçuna yönelik olduğunun kabulü ile dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın sarf ettiği "sen yanlış yaptın, haksızlık yapmayacaktın" biçimindeki sözlerinin ne suretle sair tehdit suçunu oluşturduğu değerlendirilmeden yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hapis veya adli para cezası şeklinde seçenekli yaptırım içeren sair tehdit suçunda, adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin denetime olanak sağlayacak şekilde hükmün gerekçesinde açıklanmaması ve mahkemece seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesine rağmen, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Sabıkasız olan sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-2. cümle kapsamındaki tehdit suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,