Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1614 K.2015/26700

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklara yükletilen genel güvenliği kasten tehlikeye sokma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Olay günü sanıklar arasında alacak verecek meselesinden çıkan kavgada sanıkların üzerlerinde taşıdıkları silahlarla karşılıklı olarak sokak üzerinde ateş ettikleri olayda, sanıkların eylemlerinin, TCK'nın 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçlarını oluşturduğu, bu durumda aynı Kanunun 44. maddesi uyarınca sadece en ağır cezayı gerektiren tehdit suçundan hükümlülük kararı verilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

1-Sanık Ö.. Y.. hakkında eleştiri dışında cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık Ö.. Y..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık E.. Y.. hakkında kurulan hükümde ise;

a-Hükmün esasını oluşturan kısa kararda sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karşın, gerekçeli kararda tekerrüre yer verilmemiş ise de, bu hususun kazanılmış hakka konu olmayacağı ancak; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başka ilamı bulunmasına rağmen, suç tarihinden sonra kesinleşmiş ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması,

b-Mükerrir sanık hakkında, TCK'nın 58/7. maddesi uyarınca hapis cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı ve sanık E..

Y.. müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak,

kısa kararda yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Sanığın adli sicil kaydında yer alan Silifke Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/730 esas-2002/29 karar sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK'nın 320.maddesi gereğince verilen para cezasından dolayı mükerrir olduğu anlaşıldığından, TCK’nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,