Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/16240 K.2019/15949

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

A) Sanık müdafiinin, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükmü ile ilgili olarak sadece vekalet ücretine yönelik temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanık hakkında yargılandığı aynı davada, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan beraat, tehdit ve hakaret suçlarından ise mahkumiyet kararları verilmiş olması karşısında, sanık müdafii tarafından sunulan avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık görülmediğinden, sanık ... müdafinin TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA

B) Sanık hakkında katılan ... ...'a yönelik tehdit, katılan ...'e yönelik silahla tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) Sanığın üzerine atılı suçları kabul etmemesi, dosyada yer alan tanıkların olaylara ilişkin görgüye dayalı bilgilerinin olmaması karşısında, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması,

2) Sanığın, olay günü katılan ...'e herhangi bir söz söylemeden katılanı bıçakla kovaladığı ve katılanın koşarak kendi evine sığındığı şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda, sanığın elinde bıçakla katılanı kovaladığı esnada tehdit içeren herhangi bir söz söylemediği de dikkate alındığında, sanığın eyleminin silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3) Kabule göre de;

a) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, katılan ... ...'a yönelik olarak sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

katılan ...'e yönelik hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehditle birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,