KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/16448 E., 2019/16548 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre,sanık ...’nın hakkında verilen beraat hükmünü temyiz etmediği belirlenerek sanıklar ... ve ... müdafinin temyiz taleplerine hasren dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;
1-Sanıklar yükletilen mala zarar verme ve sanık ...’ın mağdur ...... ya yönelik silahla tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
2-Sanıklar hakkında birden fazla kişi tarafından birlikte ve silahla tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;
Sanıkların olay tarihinden önce katılan ...’in aracını, bir süre sonra da diğer katılan ...’nin evini kurşunladıkları şeklinde gerçekleştiği iddia edilen eylemlerinin, aynı olay bütünlüğü, aynı yer ve kısa zaman aralığı içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında zincirleme suç hükümleri gereği TCK'nın 106/2-a-c maddesinden bir kez ceza verilip, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma ihtimalinin tartışılması gerektiği gözetilmeden, ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/16448, K. 2019/16548, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama