Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/16526 K.2019/17061

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın gerçekleştirdiği silahla tehdit eyleminin mağdurunun farklı olması nedeniyle sanığın tehdit ve hakaret suçları bakımından uzlaşma hükümlerinden faydalanabileceği değerlendirilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık hakkında katılanlar, ... ve ...'ya yönelik hakaret; katılanlar ... ve ... ya yönelik hakaret; katılanlar ..., ... ve ...'ya yönelik tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

a-Katılan ...'nın soruşturma aşamasında kolluk tarafından alınan 13.03.2013 tarihli beyanında ''...olay yerine polisler geldiler ve bana davacı olup olmadığımı sordular ben de kendilerine herhangi bir şikayetimizin olmadığını söyleyip...'' şeklinde sanık hakkında şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi, şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağının anlaşılması karşısında, şikayetten vazgeçmeyi zımmen kabul eden sanık hakkında TCK’nın 73/4, CMK’nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, hakaret suçundan açılan kamu davasının katılan ...'ya yönelik eylemi yönünden düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla sanığın hakaret eyleminin birden fazla kişiye yönelik olması nedeniyle artırım uygulanarak fazla ceza tayin edilmesi,

b-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunması,

hakaret suçunun ise, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK’nın 253/3-son cümlesi uyarınca tehdit suçuyla birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma kapsamında bulunmadığının anlaşılması ve yeni düzenleme karşısında, hakaret suçu yönünden de uzlaştırma önerisinde bulunulmasının gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Tüm mahkumiyet hükümleri yönünden;

a-Sanık hakkında alt hadden uzaklaşılmadan cezaların tayin olunduğunun belirtilmesine karşın, sonuç cezalar alt hadden uzaklaşılmak suretiyle verilerek çelişki yaratılması,

b-Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 günü, Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,