Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/16568 K.2019/15688

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet savcısı tarafından, temyiz dilekçesinin karar tarihinden itibaren bir aylık süre içerisinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca o yer Cumhuriyet savcısının tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B-Katılan ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığın katılanı 20/05/2013 tarihinde öldürmeye teşebbüs ettiği ve bu suçtan 6 yıl 3 ay hapis cezası aldığı, olay günü de sanığın katılana sinkaflı hakaret edip ölümle tehdit ettiğine ilişkin katılan ile tanık Fatma'nın birbiri ile uyumlu beyanları karşısında, adı geçen tanığın, sırf katılanın annesi olması nedeniyle beyanına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın tehdit ve hakaret suçlarından beraatine karar verilmesi,

2-Bozmaya uyularak sanığın eylemlerinin sübut bulduğunun kabulü halinde ise.

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek,

uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,