Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/16843 K.2019/15485

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Akıl hastalığı nedeniyle kusur yeteneği bulunmayan sanığa, CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca müdafi atanmadan, yargılamaya devamla hükümlülük kararı verilmesi,

2-Sanık hakkında tanzim edilen 09.04.2013 tarihli sağlık kurulu raporunda 5237 sayılı TCK'nın 32/2 maddesinden, 12.07.2011 tarihli raporda ise, aynı Kanunun 32/1. maddesinden istifade edebileceğinin belirtildiği, 23.10.2013 ve 30.05.2013 tarihli raporlarda ise uygulanacak kanun maddesinin gösterilmediği, Yerel Mahkemenin kararında ise sanık hakkında TCK'nın 32/2 maddesinin uygulanma koşulları kabul edildiği halde ceza verilmesine yer olmadığı şeklinde kanuna aykırı hüküm kurulduğu anlaşılmakla; raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi bakımından Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan yöntemince rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle karar verilmesi,

3-Hakkında akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanan sanığın, CMK’nın 325/1. maddesi uyarınca yargılama giderlerinden sorumlu tutulması gerektiğinin gözetilmemesi,