Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/17000 K.2017/14303

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanığın suç tarihinde 18 yaşını doldurmadığı anlaşılmakla dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen 29/03/2011 tarih ve 2010/31 esas, 2011/94 karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 05/07/2011 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanması için ihbarda bulunan Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2012/367 esas, 2013/21 karar sayılı mahkumiyet kararına konu suçun ise 16/03/2011 tarihinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden önce işlendiğinin anlaşılması karşısında; koşulları oluşmadığı halde hükmün açıklanması suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve suça sürüklenen çocuğa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,