Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/17462 K.2019/16414

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın suçlamaları kabul etmemesine karşın, katılana mesaj gönderilen telefon numarasını kullandığını beyan etmesi ve 06/08/2014 tarihli bilirkişi raporunda "...müştekiye ve babasına ait telefon hatlarına tehdit ve hakaret içerikli mesajların sanık tarafından gönderildiğinin anlaşıldığı, facebook üzerinden gönderilen mesajların ise kimin tarafından gönderildiği hususunda elde bulunan verilerle herhangi bir beyanda bulunulmayacağının değerlendirildiği'' belirtilmiş olması karşısında;

sanığın katılanın cep telefonuna tutanakla tespit edilen mesajları göndererek TCK'nın 125/2 delaletiyle 125/1 maddesi gereğince hakaret ve aynı Yasanın 106/1-2c, 43/1 maddeleri gereğince sair tehdit suçlarını işlediği sabit olduğu halde delillerin takdirinde hataya düşülerek '' olayın oluş şekline, kabule değer görülen bilirkişiler kurulunun 06.08.2014 tarihli raporuna ve tüm dosya kapsamına göre sanığın cezalandırılması için yeterli kanıt ve emare elde edilemediği'' şeklindeki dosya içeriğiyle uyumlu olmayan gerekçeyle beraat kararları verilmesi,