KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/17588 E., 2019/15726 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Tehdit, hakaret
- Hükümler
- Beraat
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
1-Mağdur ...’un 23/05/2014 tarihli talimat duruşmasında şikayetinden vazgeçtiğini belirtmesi ve sanığın da şikayetten vazgeçmeyi kabul etmesi karşısında, TCK’nın 73/4, CMK’nın 223/8. madde ve fıkraları uyarınca, takibi şikayete bağlı hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2-Mağdurun soruşturma ve kovuşturma evresinde sanığın kendisini tehdit ettiğini beyan etmesi ve soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar..... ve ...’in de mağdurun iddialarını doğrulamaları karşısında, adı geçen tanıkların bilgi ve görgüsüne başvurulduktan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
3-İki numaralı bozmaya uyularak tanıkların dinlenmesinden sonra kanıtlar birlikte değerlendirilerek suçun oluştuğunun kabul edilmesi halinde ise; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/17588, K. 2019/15726, 14 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama