KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/18294 E., 2019/15242 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Katılanlar
- ..., ...
- Suç
- Tehdit
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
338 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak,
Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek,
merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gözetilmeksizin, katılan ...'ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın önce bilinen son adresine göre tebliğe çıkarıldığı ancak bu adresten ayrılması nedeniyle tebligatın iade gelmesi üzerine mernis adresine Tebligat Kanununun 21/2.
Maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken, iade gelen adresine Tebligat Kanununun 35. Maddesine göre tebliğ işleminin yapıldığı, yine katılan ...'ın en son duruşmada bildirdiği adres ile MERNİS adresinin farklı olduğu, katılan ...'ın yokluğunda verilen gerekçeli kararın en son bildirilen adrese tebliğe çıkarılması gerekirken doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarıldığı ve bu nedenlerle de katılanlar ... ve ...'a yapılan tebligatların ayrı ayrı usulsüz olduğu,Anlaşıldığından,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/18294, K. 2019/15242, 7 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama