Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/1830 K.2015/28253

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar M.. P.. ve B.. P..'a yükletilen tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanıklar M.. P.. ve B.. P..'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık A.. P.. hakkında kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki Süleyman Atar'ın kolluktaki anlatımında, tanık H.. A..'nın düğün sırasında yanına gelip sizin eve parlaklardan üç kişi silah sıktılar, ...buraya doğru geliyorlar" dediğini ve beş dakika sonra M.. P.., K.. P.., B.. P..'ın kendisine doğru geldiğini gördüğünü belirtmesi ve 24/03/2010 tarihli celsede M.. P.., K.. P.., B.. P..'ın evine ateş ettiklerini, adı geçen tanığı gördüğünü belirtmesi, anlatımlarında sanık A.. P..'tan bahsetmemesi, tanıklar H.. A.. ve A..

K..'ın ise sanık A.. P..'ın da düğün yerinde bulunduğunu belirtmeleri karşısında, beyanlar arasındaki çelişkilerin giderilmeye çalışılması, giderilemediği takdirde yöntemince irdelenerek hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığının belirtilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,