Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2015/19148 K.2015/37142

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılanın işyerinin kapısının altından içeri attığı ve içerisinde “üç gündür burada bekliyorum, vaden dolmamış, sonun yok” biçiminde sözler bulunan mektubun, katılanın ilk başta sanık tarafından gönderilmiş olduğunu anlaması karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 106/1. maddesi kapsamında kaldığının değerlendirilmemesi,

2-Sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren hakaret suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranması,

3-Hakaret suçundan kurulan hükümde, özel indirim maddesi olan ve daha lehe düzenlemeler içeren TCK'nın 129. maddesi yerine, genel tahrike ilişkin 29. maddesinin uygulanması,

4-Sonuç ceza adli para cezası olduğu halde TCK'nın 53.maddesinin uygulanması,