KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2015/19161 E., 2015/40407 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 4 - 2011/345033
- Mahkemesi
- Kemer 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 02/06/2011
- Numarası
- 2009/915 (E) ve 2011/492 (K
- Suçlar
- Tehdit, görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-Sanık H.. E.. hakkında yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,
Anlaşıldığından, katılan H.. A.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2-Katılan sanık H.. A.. hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık T.. B.. hakkında yaralama, hakaret, tehdit, sanık H.. E.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
a) Sanık H.. A..'a yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,
Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,
b) Sanık T.. B.. hakkında yaralama, hakaret, tehdit ile sanık H.. E.. hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat kararlarının da usul ve Yasaya uygun olduğu,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2015/19161, K. 2015/40407, 17 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama